„Barwnik bezpośredni — jak każdy inny po rozpuszczeniu w wodzie — zachowuje zawsze swoją barwę i przy zachowaniu tych samych warunków zawsze jednakowo barwi dany rodzaj włókna. Bez tego warunku praca farbiarska byłaby niesłychanie trudna i niepewna. Jednakże zmiana warunków, np. zmiana reakcji środowiska lub stężenia jonów wodorowych, dodatek różnych soli itp., często wpływają na zmianę barwy kąpieli.
Do kąpieli barwiącej na jasne kolory — poza odpowiednią ilością rozpuszczonego barwnika — dodaje się środki pomocnicze w postaci 0,5—1% sody kalcynowanej (sypkiej), 2—5% soli glauberskiej krystalicznej (w stosunku do ciężaru tkaniny lub włóczki), na średnie zaś i ciemne kolory 0,5—2% sody kalcynowanej, 10—20% soli glauberskiej krystalicznej lub takiej samej ilości soli kuchennej. W handlu spotyka się także sól glauberską kalcynowaną — używa się jej w ilości o połowę mniejszej. Obecność soli glauberskiej podczas farbowania wełny potraktowanej kwasem siarkowym łagodzi działanie tego mocnego kwasu.
Sól glauberską (lub kuchenna) wpływa na szybsze wyciąganie barwnika z kąpieli przez tkaninę, co może spowodować nierówne wybarwienie. W związku z tym należy sól dodawać stopniowo, w dwu, trzech partiach, w odstępach 15minutowych. Do jasnych i subtelnych odcieni zamiast sody (do zmiękczania wody) używa się mydła, szkła wodnego, boraksu itp. Wełna barwi się w temperaturze bliskiej wrzenia, a bawełna — w kąpieli stygnącej. Czas barwienia trwa 45—90 minut. Barwienie rozpoczyna się w temperaturze 30—40°C i stopniowo podwyższając ją doprowadza do wrzenia, gotuje według przepisu i pozostawia tkaninę lub włóczkę w kąpieli do jej ostudzenia, płucze i suszy.“(6)