„Jeśli zechcę, będzie pani niewolnicą.
Kto kupi białą kobietę
Człowiek, który zapłaci każdą cenę, jakiej od niego zażądam! Pani Weldon spuściła głowę, ponieważ wiedziała, że w tym
strasznym kraju wszystko jest możliwe.
Zrozumiała mnie pani zapytał Negoro.
Kim jest ten człowiek, któremu chcecie mnie sprzedać rzekła pani Weldon.
Sprzedać albo odsprzedać!... Tak mi się zresztą zdaje! dorzucił szyderczo Portugalczyk.
Jak się ów człowiek nazywa zapytała pani Weldon.
Ten człowiek... to jest James W. Weldon, pani mąż.
Mój mąż! krzyknęła pani Weldon, ledwie wierząc własnym uszom.
Tak jest, właśnie on. Chcę mu nie tyle zwrócić, ile odsprzedać jego żonę i synka, a na dokładkę ofiarować kuzyna Benedykta.
Pani Weldon poczęła się zastanawiać, czy nie jest to przypadkiem podstęp ze strony Negora. Zrozumiała jednak, że jego propozycja jest zupełnie poważna. Nędznikowi, dla którego pieniądz jest wszystkim, można zawierzyć, gdy mu się nastręcza sposobność zrobienia dobrego interesu. A tym razem interes był niewątpliwie korzystny.
Kiedy zamierzacie to zrobić spytała pani Weldon.
Jak najprędzej.
Gdzie
Tutaj. James Weldon na pewno się nie zawaha przybyć do Kazondy po odbiór żony i syna.“(13)