„Pan P.C. nie był łatwym pacjentem, ani przygotowanym na zalecony przeze mnie post, konieczny w przypadku jego poważnego stanu, który został jeszcze skomplikowany przez napromieniowania Roentgena, jakim został poddany. Jednakże mimo tego, że pościł zaledwie tydzień, w którym to czasie żona i przyjaciele nacierali go przez dłuższe okresy jego własną uryną (i oczywiście nie pomijał zasadniczej części leczenia tj. picia uryny), jego stan na tyle się polepszył, że mógł przychodzić do mnie bez pomocy. Rzeczywiście jego zdrowie tak znacznie się poprawiło, że zgodziłem się na przerwanie postu, pod warunkiem, że będę dyktował co i kiedy powinien jeść i że nacierania i przyjmowanie uryny nie zostanie przerwane. Jego pożywienie przez następny tydzień składało się ze świeżych surowych owoców (głównie jabłek, pomarańczy i bananów), sałaty, pomidorów, gotowanych na parze jarzyn, ziemniaków w łupinkach, świeżego mleka i miodu — wszystko to spożywane w małych ilościach. Później pozwolono mu na gotowane na parze ryby, mięso itp., krótko mówiąc dobrze zrównoważoną dietę bez konserwowanego czy odgrzewanego mięsa jakiegokolwiek rodzaju. Musiał kontynuować picie swej własnej uryny. Ze wszystkiego tego skrupulatnie się wywiązywał.“(2)