„pisał z przekąsem Marcjalis o rozcieńczaniu sprzedawanego wina. Oczywiście Rzymianie rozcieńczali je powszechnie podczas konsumpcji — „Niech jasny kryształ [wody] mąci struga czarna wina]" — ale było to zupełnie co innego, mieszanie wina z wodą było kwestią gustu, nikogo nie obowiązywało.
W Pompejach odnaleziono notatki z dziewięciu dni. prowadzone zapewne przez gospodynię jakiejś ubogiej, trzyosobowej rodziny. Powtarzają się w nich niewielkie wydatki na wciąż te same produkty chleb, ser. oliwę, cebulę, wino. Miarą powszechności tego napoju w Rzymie, a ściślej w państwie rzymskim, było podawanie go niewolnikom. Nie pojono ich co prawda winami rodyjskimi. falerncm ani rhassykiem, ale leż i nie wodą. Katon poucza, jak podawać wino czeladzi „Przez trzy miesiące po ukończeniu winobrania niech piją lorę [mocne wino z wytłoczyn]. W czwartym miesiącu wydawaj dziennie po jednej heminie, tj. dwa i pół kongia miesięcznie. W następnych miesiącach — po trzy heminy dziennie, co stanowi jedną amforę na miesiąc. Ponadto w Święta Saturnalia i Kompitalia dawaj na głowę trzy i pół kongiów. Ogólna ilość wina na głowę rocznie — wyniesie siedem kwadrantali. Dla ludzi, którzy pracują skuci, dawaj nieco więcej, zależnie od rodzaju pracy, .leżeli oni zużyją w ciągu roku po dziesięć kwadrantali, nie będzie ża dużo" 6.“(12)