„W ten sposób stopniowo kształtował się system obiegu informacji, zarówno w samej Centrali, jak też na linii MSZ placówki oraz pomiędzy placówkami. Trzeba powiedzieć, że jak na owe czasy i początkowy etap rozwoju dyplomacji polskiej był to system udany i wnikliwy, spełniający zasadniczo swe zadania.
Warto w tym miejscu jeszcze dodać, że ważną funkcję informacyjną, ale także rolę normatywną i organizacyjną, spełniał wydawany od roku 1920 „Dziennik Urzędowy Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP". Pismo to zawierało uchwały i rozporządzenia rządowe, dotyczące spraw dyplomatycznych i kontaktów zagranicznych oraz rozporządzenia samego MSZ. Publikowane były np. akty ustanawiające nowe konsulaty czy okólniki regulujące tryb przyznawania bezpłatnych wiz. W oddzielnym dziale był szczegółowo odnotowywany ruch służbowy, który odbywał się w ramach aparatu służby zagranicznej.
4. W cieniu wojny
Była już mowa, że okres początkowy tworzenia aparatu MSZ przypadł w czasie trwającej w latach 19191920 wojny. Wywarło to wpływ zarówno na samą treść pracy, jak i na warunki działania dyplomacji. Naczelnym zadaniem było wspieranie państwa w toczącej się wojnie.
W tym kierunku szły np. starania dyplomatów polskich podczas konferencji w Spa w 1920 r. Do tego samego celu zmierzały próby szukania pomocy w krajach sąsiednich bądź też wysiłki zapewnienia swobodnych dostaw sprzętu i uzbrojenia dla Polski. Później bardzo ważną dziedziną stały się rokowania o pokój, że wspomnimy aktywność naszych dyplomatów podczas pertraktacji polskoradzieckich w Mińsku i Rydze.“(5)